تبليغاتX
شوین

  1. امروز بهانه ی خوبی برای گفتن حرف دلم به پسر ارشدم سجاد گلم پیدا کردم،فرصتی که هرگز نداشتم و یا بهتر بگویم برخی اشتغالات و خلقیاتم آنرا از من گرفته بود
 
 امروز روز تولد سجاد عزیز،نور چشم وتمام امیدمن است،پسرم شاید نداند که تولدش چقدر برای من و مادرش شیرین
 
و دل انگیز بوده وزندگی ما را چه رنگ زیبایی  بخشیده؟
او با آمدنش زندگی را برایمان معنی بخشید و روحی تازه داد.
 
راستش با وجود میل باطنی و  تلاش ها ی زیادی که کردم در این راه چندان موفق نبودم که زبان و ادبیاتی کارساز برای ارتباطم با او پیدا کنم ،بنحوی که هم او عمق علاقه ام را درک کند وبداند همه ی خوبی های دنیا را برایش میخواهم و در این راه حتی از جانم برایش خواهم گذشت ،هم من بتوانم او را بنحوی که او میفهمد بفهمم.
البته بخشی از این اشکال را می توان به اختلاف و تفاوت نسل منتسب کرد ،اما هیچ کس بهتر از من نمی داند که من در این خصوص ضعف های بزرگی دارم.
کار رسمی،ارمغانش برایم اخلاق رسمی بوده ،این مورد نه در رابطه من و سجاد عزیزم، که همسرودیگر فرزندانم را هم شامل شده است.
دوست دارم با تمام وجودم فریاد بزنم و پسر عزیزم  با تمام وجود درک کند که آینده ام را بدون او نمیتوانم تصور کنم واین نه ازسر خودخواهی که ازسر عشق و مهرسرشارم نسبت به اوست.
سجاد  پسری بسیار خوب و با محبت ، خونگرم ،اهل کار ،تیز هوش،درس خوان و اهل مطالعه و پرانرژی است،به کامپیوتر و تاریخ هم تسلط خوبی دارد........ومن تقریبا نقصی در او نمی بینم،اما شاید بخاطر انتظارات و توقعات بعضا نا بجای من، احساس می کنم عجول شده و گاهی راهش را گم میکند،البته میفهمم که می خواهد تایید مرا داشته باشد ولی همین موضوع سردرگمش میکند ،چون من متاسفانه اینقدر به او نزدیک نشده ام که درونم را بخواند .
سجاد عزیزم امروز واردپانزدهمین سال از عمر پر طراوتش می شود من هم از ساعت 5:30بیدارم و با تایپ نصف و نیمه این متن سعی کردم حرف دلم را هرچند الکن برایش بنویسم.
انان که پدر شده اند خوب میدانند که مهر پدری را با زبان و قلم فصیح سخنوران و نویسندگان و اشعار شعرا هم نمیشود تصویر کرد چه رسد به زبان الکن و قلم ناتوان من،امیدوارم سجاد عزیزم با بزرگواری که در او سراغ دارم این بضاعت محدودم را بر قصور تعبیر نکند.
 
حرف آخر اینکه:سجاد جان برای تو عزیزم  تمام خوبی و شادی ها را یکجا ارزومندم. 
تولدت مبارک 
 

 
نوشته شده توسط صولتی در ساعت 8:7 | لینک  | 

Norooz

نوروز در خارج از مرزهای ایران


تاجیکستان ، مراسم دایره زنی در نوروز

نوروز علاوه بر کشورمان، در بسیاری از کشورهای آسیای مرکزی از جمله تاجیکستان ، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان، افغانستان و بخشی از چین و پاکستان و ترکیه، سوریه، لبنان و عراق و بخشی از کشورهای حوزه بالکان، کم و بیش برگزار می شود. همچنین ایرانیان سراسر جهان نیز، همه ساله آن را جشن می گیرند و گرامی می دارند.

 
جمهوری آذربایجان
یكی از جشن های بزرگ مردم آذربایجان نوروز است. مردم جمهوری آذربایجان به واسطه اعتقادات به آیین و مراسم نوروز برای با شكوه تر انجام شدن این مراسم تدارك ویژه ای می بینند. از جمله آنکه برای اعضای خانه لباس نو و برای بستگانی كه قرار است به دیدارشان بروندو همچنین برای دختران و پسران تازه ازدواج كرده هدیه هایی می خرند. خانم ها، دختران و عروسان به خانه تكانی می پردازند و همه سعی دارند تا با خانه ای تمیز، لباس های جدید و با روحیه ای شاداب وارد سال نو شوند.

در آذربایجان برای سفره عید تداركات به خصوصی وجود دارد. خانواده هایی كه بندرت برنج می خورند برای سفره عید حتما" پلو تهیه می كنند. در برخی از شهرها و روستاها همانند ایران سفره هفت سین می چینند. مراسم عید در آذربایجان از روز سه شنبه ( چهارشنبه سوری ) آغاز می شود. در این روز مردم در حیاط خانه ها یا در محله ها، آتش روشن می كنند و یا با تفنگ ها و گلوله های مخصوص به تیراندازی می پردازند. و همه جا را روشن می سازند. بچه ها مراسم عید نوروز را با شوق بیشتری برگزار می كنند. آنها با تخم مرغ های رنگ كرده با هم مسابقه می دهند و به ترتیب از روی آتش می پرند. از جمله مراسمی است كه اهمیت فراوانی به آن داده می شود، دیدار بزرگان خانواده و خویشان وبستگان و همچنین زیارت قبور و دیدار خانواده های داغدار است.

 
Norooz
تاجیکستان ، جشن نوروز و چرخاندن سبزه در خیابان
قزاقستان
مردم قزاق عقیده بر این دارند كه تمیز بودن خانه در آغاز سال نو باعث می شود افراد آن خانه دچار بیماری و بدبختی نشوند و به همین علت، آن را هر ساله رعایت می كنند. در شب نوروز دختران روستایی قزاق با آخرین گوشت باقیمانده از گوشت اسب كه سوقیم نام دارد غذایی به نام اویقی آشار همراه با آویز می پزند و از جوان هایی كه دوستشان دارند پذیرایی می كنند . آنان نیز در قبال آن به دختران آینه و شانه و عظر هدیه می كنند. نوروز برای قزاق ها بسیار مقدس بوده و اگر در این روز باران یا برف ببارد آن را به فال نیك گرفته و معتقدند سال خوبی پیش رو خواهند داشت. در عید نوروز مردم لباس نو و سفید به تن می كنند كه نشانه شادمانی است. دید و بازدید اقوام دراین ایام با زدن شانه ها به یكدیگر از آیین و رسوم مردم قزاق در ایام عید نوروز می باشد.

 
تاجیكستان
مردم تاجیكستان در ایام عید نوروز خانه را پاك كرده و به اصطلاح خانه تكانی می كنند، همچنین ظروف خانه را كاملا" شسته و تمیز می كنند تا گردی از سال كهنه باقی نماند. در این سرزمین پختن شیرینی مخصوص و غذاهای متنوع جزء رسم و رسوم این ایام است، همچنین برگزاری مسابقاتی از قبیل، تاب بازی، تخم مرغ بازی، كبك جنگی، خروس جنگی، بزكشی، كشتی محلی نیز در این ایام به شادی آن می افزایدو یكی از غذاهای معروف این ایام باج نام دارد در این غذا كله پاچه گوسفند را با گندم پخته و دیگران را با آن مهمان می كنند.

تركمنستان
در كشور تركمنستان طبق رسم قدیم و جدید دوبار در سال جشن گرفته می شود. یكی از این جشن ها با استناد به تقویم میلادی كه به تایید سازمان ملل رسیده، به عنوان جشن بین المللی ( سال نو ) شناخته می شود و دیگری برگزاری عید نوروز به نشانه احیای دوباره آداب و رسوم دیرینه مردم تركمنستان است. در ایام نوروز مسابقات مختلفی در تركمنستان برگزار می شود كه می توان به مسابقات اسب دوانی، كشتی، خروس جنگی، شاخ زنی میش ها، شطرنج بازی، مهره بازی و تاب بازی اشاره کرد. همچنین دید و بازدید در ایام نوروز در میان مردم تركمن از جایگاه و منزلت خاصی برخورداراست.

 
Norooz
تاجیکستان ، شادی و سرور حلول سال جدید
قرقیزستان
عید نوروز در قرقیزستان تنها یك رو، آن هم در روز اول یا دوم فروردین ماه است كه به 29 روز یا 30 روز بودن اسفند بستگی دارد. اگر اسفند 29 روز باشد اول فروردین و اگر 30 روز باشد در روز دوم فروردین برگزار می شود. تا قبل از فروپاشی شوروی سابق این مراسم به دست فراموشی سپرده شده بود ولی پس از فروپاشی دوباره حیات یافت و هر ساله با شكوهتر از سال قبل برگزار می شود. در قرقیزستان در این روز پختن غذاهای معروف قرقیزی مرسوم است كه به صورت رایگان، بین حاضران در جشن توزیع می شود. در قرقیزستان در این روز علاوه بر برگزاری جشن، مسابقاتی از قبیل سواركاری و غیره نیز مرسوم است و به نحو چشمگیری در این روز مسابقات دنبال می شود و جوایز ارزنده ای به نفرات برتر داده می شود.

نوروز در بين کردهای ايزدی يا يزيدی ها

مردم کرد زبان که در کشورهای ترکيه، عراق، ايران و سوريه زندگی می کنند، جشن نوروز را با شکوه تمام برگزار می کنند. کردها از نظر زبان و مذهب به گروههای مختلفی تقسيم می شوند ولی همه آنها نوروز را جشن می گيرند و به آن نِوروز می گويند.

ايزدی ها به فرشته ای به نام ملک طاووس باور دارند که به زندگی و حيات آنها در روی زمين نظارت می کند و گاهی نيز از آسمان به زمين می آيد.
در روستاهای کردنشين مردم در شب نوروز روی کوهها آتش روشن می کنند و به جشن و پايکوبی می پردازند. اصلان خان، خواننده کرد از شهر مروين ترکيه در باره اين مراسم در شهر زادگاهش می گويد:
کردهای مروين مثل همه کردهای ديگر، نوروز را با شکوه تمام جشن می گيرند. مراسم آنها در خانه، روی کوهها، در ورزشگاهها يا روی بام خانه ها انجام می گيرد. آنها گاهی نيز از روی آتش می پرند. برای کردها روز نوروز نه تنها روز ثروت و برکت، بلکه نماد صلح و آشتی است.
مردم مروين صبح نوروز لباس نو می پوشند و به ديدار همديگر می روند. بعد همه در ميدان بزرگی جمع می شوند و رقص و شادمانی می کنند. در اين رقص ها – مانند آنچه در کارناوال های اروپايی معمول است - بعضی هم از نقاب استفاده می کنند.

مردم کرد زبان ديگری در ترکيه زندگی می کنند که کردهای زازا خوانده می شوند. اين مردم بيشتر در آناتولی شرقی ساکنند و زبانشان کردی زازاکی است. آنها شاخه ای ازشيعه های علوی هستند. تقويم کردهای زازا تقويم قديمی خاصی است که به تقويم امروز ميلادی شبيه است. کرد های زازا می گويند که احتمال دارد نام آنها از کامه ساسان يا ساسانيان ريشه گرفته باشد. زينل ارسلان که يکی از پيشوايان زازاها و ساکن آلمان است، درباره نوروز در ميان علوی ها می گويد: "۲۱ مارس را علوی ها جشن می گيرند و اهميت آن بيش از همه در اين است که اين روز را به عنوان تولد حضرت علی جشن می گيرند و آئينی برگزار می کنند که جمی نام دارد."

زينل ارسلان اين مراسم را در شهر کلن، اما به زبان ترکی رهبری و اجرا می کند، او توضيح می دهد که جمی از کجا می آيد و به چه معنی است: "در بين علوی ها جمی به معنی آئينی است که شرکت کنندگان در آن برای عبادت و ستايش گرد می آيند. در اين مراسم همه خانواده از زن و مرد يکجا جمع می شوند و آن هميشه با موسيقی همراه است. موسيقی بخش مهمی از مراسم آئينی علوی هاست."

در مراسم جمی ۱۲ نفر از برگزيدگان که در بين آنها زنان نيز ديده می شوند هر يک چيز خاصی مانند آب، حوله يا شمع در دست دارند و به پيشوا که در حال اجرای مراسم است نزديک می شوند و سجده می کنند، گويی آن چيز به اين وسيله تقديس می شود.

نوروز و ايزدی ها

 

 مردم کرد زبان ديگری که نوروز را چون زازا ها به شکلی خاص برگزار می کنند، کردهای ايزدی هستند که گاه يزيدی خوانده می شوند. آمار دقيقی از جمعيت ايزدی ها که بيشتر آنها با لهجه کرمانچی صحبت می کنند در دست نيست. گفته می شود حدود 500 هزار ايزدی در عراق زندگی می کنند. همچنين عده ای از آنها در کشورهای سوريه، ترکيه، ارمنستان و گرجستان و حتی ايران پراکنده اند.

 در باره منشا ايزدی ها نظرات مختلف وجود دارد. برخی آنها را به سبب نامشان به يزيد بن معاويه نسبت می دهند، بعضی می گويند که اصل آنها از يزد بوده و نامشان با ايزد زرتشتی ارتباط دارد و بدين ترتيب ريشه زرتشتی دارند. بعضی ديگر ايزدی را يکی از قديمی ترين اديان بابل و سومر می خوانند. گاهی نيز شيطان پرست خوانده شده اند.

دکتر خليل جندی رشو، استاد دانشگاه گوتينگن آلمان که خود نيز از شيخ های ايزدی است،‌ درباره جشن سال نو ايزدی ها می گويد: "جشن چهارشنبه سور در واقع جشن اول سال ايزدی هاست که در بين ملتهای ديگر مثل ايرانيان نوروز خوانده می شود ولی ايزيدی ها اين جشن را سر ساله چهارشنبه سور يا چهارشنبه سرخ می نامند. اين جشن در شب اولين چهارشنبه ماه آوريل که ايزدی ها به آن ” نيسان“ می گويند، برپا می شود. ايزدی ها باور دارند که در اين روز فرشته ای که او را ملک طاووس می نامند، از آسمان به زمين می آيد و با خود خير و برکت می آورد. به همين جهت اين را گاهی جشن ملک طاووس می نامند."

جشن چهارشنبه سور که چند هفته بعد از نوروز انجام می شود با آئين ها و سنت های مختلفی همراه است که بعضی از آنها از سنن نوروزی ديگر کشورها متفاوت است.

 

 يکی از تفاوت ها اين است که در اين ماه ازدواج برای ايزيدی ها ممنوع است چون که می گويند ماه نيسان که آن را "بوک هيوانه" می نامند عروس همه ماهها يا عروس سال است و مقدس است. در اين ماه کسی اجازه ندارد زمين را بکند به اين دليل که در اين ماه همه نباتات، درختها و گلها از زمين آشکار می شوند...

سنت ديگر اين جشن اين است که تخم مرغ رنگ می کنند. چرا که شکل تخم مرغ شبيه زمين است و رنگ کردن آن به اين معنی است که می خواهند دنيا به اين رنگها باشد و باعث سبزی دشت و صحرا بشود....

رسم جالب ديگر ايزدی ها اين است که صبح زود سال نو به دشتها می روند و دست و روی خود را با قطرات شبنم مسح می دهند و باور دارند که اگر کسی مريض باشد با اين کار بيماری اش شفا می يابد.

آرد نيز در جشن سر سال ايزدی ها نقش مهمی دارد. آنها در شب جشن به دشت می روند و با آردی که با خود برده اند خمير درست می کنند. بعد دسته گلی در وسط اين خمير فرو کرده و آن را بالای در خانه هاشان آويزان می کنند. انگار بهار به خانه شان آمده است. غير از اين زنان نانی به نام سَوُک می پزند که مانند خيرات به گورستان می برند. ايزدی ها نيز مانند کردهای زازا آئينی دارند که به آن طواف و گاهی نيز جمی می گويند.

اولين طواف دريک ده ايزدی به نام "باشِک وبَخرانه" در روز جمعه پس از چارشنبه سور شروع می شود و پس از آن تقريبا در همه دهات يزيدی آغاز می شود. هر طواف يک فرشته دارد که تنها خاص ايزدی هاست. اين طواف ها تا آخر ماه ششم ميلادی که ايزدی ها به آن "هزيران" می گويند ادامه پيدا می کند و اين نشان نوروز در بين ايزدی هاست.

ايزدی ها در هر فصل سال جشنی دارند اما ويژگی جشن سر ساله که در اولين چهارشنبه ماه نيسان يعنی آوريل برگزار می شود، اين است که مردم پس از سيزده روز دوباره جشن می گيرند که با سيزده بدر ايران قابل مقايسه است.

اهميت نوروز برای کردها صرف نظر از اين که به چه زبانی صحبت می کنند و به چه مذهبی اعتقاد دارند، مانند ايرانيها بسيار زياد است.

نوشته شده توسط صولتی در ساعت 20:9 | لینک  |